Dnia 5 listopada 2014 roku klasy trzecie pod opieką pani Barbary Grad, pani Małgorzaty Musielak i pani Bożeny Rusek oraz ks. Konrada Mruk wybrały się na wycieczkę do Oświęcimia. Około godziny 10 dotarliśmy na miejsce.

Najpierw obejrzeliśmy kilkuminutowy film ukazujący historię wyzwolenia obozu. Po krótkim seansie rozpoczęliśmy zwiedzanie.

Wejście do obozu otwiera brama, na której widnieje napis: „Arbeit macht frei”, czyli „Praca czyni wolnym”. W rzeczywistości jednak tak nie było. Ten, kto przekroczył próg bramy, nie miał szans na wolność, czekała go tam jedynie śmierć i wszelkiego rodzaju tortury… Na terenie Auschwitz I niektóre bloki i budynki obozowe pełniły specjalne funkcje. W każdym z budynków znajdowały się liczne fotografie, przedstawiały one ludzi w różnym wieku i w różnej sytuacji. Były także fotografie ukazujące pociągi przywożące ludzi, których czekała śmierć w komorach gazowych. Oprócz fotografii były tam również różnego rodzaju dokumenty oraz przedmioty codziennego użytku. Znajdowały się one za ogromnymi szybami. Były to m.in. sterty butów, okularów, torb podróżniczych, garnków, szczoteczek i protez.

Jak już wcześniej wspomniałam, niektóre bloki i budynki pełniły specjalne funkcje. Dziewięć bloków (1,2,3,12,13,14,22,23,24) stanowiło odgrodzony obóz dla radzieckich jeńców wojennych. Blok 10 stanowił miejsce zbrodniczych medycznych eksperymentów in vivo. Przeprowadzał je dr. Carl Clauberg, który poszukiwał szybkiej i taniej metody sterylizacji kobiet. Bloki od 1 do 10 stanowiły pierwszy obóz kobiecy, który potem został przeniesiony do obozu w Brzezince. Blok 11 był wewnętrznym więzieniem przeznaczonym do odbywania kar za naruszenia prawa obozowego. Zobaczyliśmy również dziedziniec bloku 11, na którym stosowano tzw. karę słupkową. Na parterze bloku mieściły się cele, w których więźniowie czekali na rozstrzelanie pod Ścianą Śmierci, która znajdowała się na dziedzińcu między blokami 10 i 11.

Na koniec pani przewodnik zaprowadziła nas do krematorium i pokazała pomieszczenie, w którym mieściło się ok. 800 osób i do którego wpuszczano Cyklon B, który zabijał wszystkich ludzi. Obok znajdowało się kolejne pomieszczenie, które również nam pokazano. Znajdowały się tam piece, w których palono ludzi.

Potem autokarem pojechaliśmy do Auschwitz II – Birkenau, czyli do Brzezinki. Tam pokazano nam tory, po których jeździły kiedyś pociągi i przywoziły ludzi na śmierć. Oczywiście oni nie wiedzieli, co ich czeka, więc zabierali ze sobą najpotrzebniejsze i najcenniejsze dla nich rzeczy. Gdy wysiadali z pociągu, kazano im zostawić i opisać swoje torby bagażowe, po czym jeden człowiek tzw. „doktor” jednym ruchem dłoni decydował o tym, czy ktoś przeżyje, czy będzie zabity. Widzieliśmy także miejsca, w których spali. Pod sam koniec pani przewodnik powiedziała nam, że co roku 14 czerwca odbywa się zebranie ludzi, którzy przeżyli to „piekło” i wówczas można z nimi porozmawiać. Podziękowaliśmy, pożegnaliśmy się i ruszyliśmy w drogę powrotną.

Bardzo podobała nam się ta wycieczka i myślę, że każdy, kto chociaż raz tam będzie i zobaczy to, co my, to nigdy nie zapomni o tym miejscu. Oczywiście zachęcamy do dokładnego obejrzenia tego miejsca i poznania historii ludzi, którzy tam zginęli.

Sandra Skóra

Dzwonki
1. 8.00 – 8.45
2. 8.55 – 9.40
3. 9.50 – 10.35
4. 10.45 – 11.30
5. 11.50 – 12.35
6. 12.45 – 13.30
7. 13.40 – 14.25
8. 14.35 – 15.20
Autobus

Codziennie rano:
● 7.30 Racławice od oczyszczalni
● 7.45 Przeginia od Ostrej Góry (uczniowie wsiadają na przystanku Ostra Góra, Skotnica, Stara szkoła)
 
Po południu:
Od PON do CZW:
● 13.40 do Przegini
● 15.30 do Racławic
● 15.50 do Przegini
Piątek:
● 13.40 do Przegini
● 14.15 do Racławic
● 14.35 do Przegini

Biblioteka
Wtorek:
  1. 9:40-11:00
  2. 11:30-12:30
Czwartek:
  1. 11:00-12:10
Piątek:
  1. 10:30-13:00
Z życia szkoły
Gazetka Szkoły
2018 marzec/kwiecień

2017 grudzień

2016 listopad

2016 wrzesień